Yılların vermiş olduğu, birikim ve tecrübeleri ile yazmam gerekiyorsa, ben aslında bu işi  yani Gazeteciliği gerçekten yaptığımı sanıyorum.

   Aslında periyodik olarak, her sabah Ulusal Basında Çalışan arkadaşlarım gibi farklı yerleri gezip, görmemiz gerektiğine, nerede ne var, ne olmuş habersel konularda dolaşmamız gerekir, haberleri yerinde toplamamız gerektiğine inanıyorum. Öyle bir zaman kavramında yaşıyoruz ki, birilerine yağ çekmeden, asla ve asla işlerin yürümediğini de çok, ama çok iyi biliyorum.

   Bizim meslek aslında kişi veya kişilere yağ çekme işi değildir?

  Yağ çekilecek insan varsa o da bürokrasi de bulunan kişilerin kendi çıkarlarını ön plânda tutma  hesapları içerisinde olanların Gazetecilere Yağ çekmesidir. Bu da doğal bir durumdur. Neden doğaldır?

    Kendisini ön plânda tutmak, yaptıklarını değerli Basın aracılığı ile Halkımıza duyurmaktır. Bürokrasinin yaptığı öyle işler vardır ki, Basın olmazsa vatandaş belki ömrünce duymaz?... Duyması için de Müneccim olması gerek.

   Şimdi bizim bu yazdıklarınla ne alâkan var denecek? Bizim Meslek öyle bir yere gelmiş ki, birilerinin bir yerlerini yalamadan Mesleği icra edemiyoruz.

    Başlıkta dediğim gibi 

   “ DURDURUN DÜNYAYI İNECEK VAR!...”

    Zaman, zaman hep kendime sorarım? Neden sende diğer yalakalar gibi, birilerine taviz vermiyor, bir yerlerini yalamıyorsun? Yok mesleği bize öğreten ve sevdiren üstatlarımız, asla böyle bir düşünceyi öğretmediler.

    Her zaman için mesleğin önemini, görevini bununla beraber önemini öğretmişlerdir. 23 yılı aşkın süre Ulusal Basının çeşitli kuruluşlarında görev yaptım, kimlerle bu görevi yapmadım ki? isimlerini yazsam köşemde yer kalmayacak. sağ olsunlar, var olsunlar. Elleri öpülecek Duayenler. 

    Ne demek istediğimi inanıyorum ki anlamışsınızdır?

   Severek yaptığımız bu görevi, bazı kendini bilmez yalaka meslektaşlarımız yüzünden, bırakmak geliyor içimden? Hani O Şarkı Var ya

    “ AH BABAM SAĞ OLSAYDI- YANIMDA OTURSAYDI” 

    Kemikleri sızlamasın diye devam ediyorum. Kişilik kavramı bizde çok ayrı boyuttadır. Mesleğimize gösterdiğimiz sevgi ve saygı İnsanlarımıza ve okurlarımıza da aynıdır.  

     İsterdim ki, bizimle beraber bu görevi yürüten ama yalaka olmayan kendisinde kibirlik olmayan kişilerin de  bu görevi aslîyle  yerine getirmeleriydi. Ama olmuyor, yazıyorum, yazmıyorum adam olmuyorlar? Demek ki içlerinde birilerinin bir yerlerini yalamak, kendilerini hoş göstermek var? 

    Bu işin en üzücü noktası işte bur da?... 

   Sözümü atalarımızın çok meşhur bir lâfıyla bitirmek istiyorum. 

     AD ALONUN, G.. VELONUN!...

     Taktiri sizlere bırakıyorum.